ಸೂರ್ಯನ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ ಕಥೆ ೨

ಗಾಜಿನ ಮನೆ

ಕೇಸ್ ಫೈಲ್: 002 ಕ್ಲೈಂಟ್: ಅನಿಕಾ ಸಿಂಗ್ ವಿಷಯ: 'ಟೆಕ್-ನೋವಾ' ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಿ.ಇ.ಒ ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಸಾವು. ಪೋಲೀಸ್ ವರದಿ: ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ.ಗಾಜಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಕಲ್ಲು ಎಸೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಜಿಗಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ...

ಅವರನ್ನು 'ತಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ'.

ಗಾಜಿನ ಮನೆ

ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಮುರಿದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎಂ.ಜಿ. ರೋಡ್‌ನ ಆ ನಲವತ್ತನೇ ಮಹಡಿಯ 'ಪೆಂಟ್ ಹೌಸ್' ಬಾಲ್ಕನಿಯಿಂದ ಇಡೀ ನಗರವು ಮಿನುಗುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಎತ್ತರ ಅನಿಕಾ ಸಿಂಗ್‌ಗೆ ಈಗ ತಲೆ ಸುತ್ತುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.

"ಅಪ್ಪ ಇಲ್ಲಿಂದ ಜಿಗಿದರು ಎಂದು ಪೋಲೀಸರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ" ಅವಳ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನೋವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಪನಂಬಿಕೆ ಇತ್ತು. "My father was a fighter Mr. Surya. He never gave up. Not on his company, not on his life."

ಸೂರ್ಯ ಆ ಐಷಾರಾಮಿ 'ಪೆಂಟ್ ಹೌಸ್'ಅನ್ನು ನೋಡಿದ. ಎಲ್ಲವೂ 'ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ'ಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಪರದೆ, ದೀಪ, ತಾಪಮಾನ, ಸಂಗೀತ... ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು 'ಟ್ಯಾಬ್ಲೆಟ್'ನ ಅಧೀನ.

"ಜಗತ್ತು ಅವರನ್ನು ಒಬ್ಬ ಯಶಸ್ವಿ ಉದ್ಯಮಿ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಈ 'ಗಾಜಿನ ಮನೆ'ಯೊಳಗೆ ಅವರು ಒಬ್ಬ ಏಕಾಂಗಿ ಅರಸನಾಗಿದ್ದರು" ಸೂರ್ಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದ. "ಅವರ ಈ ಕೋಟೆಯ ಕೀಲಿ ಯಾರ ಕೈಯಲ್ಲಿತ್ತು ಮಿಸ್ ಸಿಂಗ್?"

"ಅವರ ಬಲಗೈ ಬಂಟ ರೋಹನ್ ಬಳಿ" ಅನಿಕಾ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. "ಅವರ ನಂತರ ಕಂಪನಿಯ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನೇ."

"ಸರಿ" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. "ಹಾಗಾದರೆ ನಾಳೆ ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ನಿಮ್ಮ 'ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮ್'ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೀಟಿಂಗ್ ಏರ್ಪಡಿಸಿ. ರೋಹನ್, ನಿಮ್ಮ ಕಂಪನಿಯ ಹೂಡಿಕೆದಾರ ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ, ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಪರ್ಸನಲ್ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ಮಾಯಾ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಚೀಫ್ ಜೇಕಬ್... ಎಲ್ಲರೂ ಇರಬೇಕು."

"ಯಾಕೆ? ನಾನೇನು ಕಾರಣ ಕೊಡಲಿ?"

ಸೂರ್ಯ ಅವಳ ಕಣ್ಣು ನೋಡಿದ. "ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ: 'ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಸಾವಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಒಂದು 'ಸೆನ್ಸಿಟಿವ್' ಮಾಹಿತಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿಯ 'ಐ.ಪಿ.ಓ' ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಇದು ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಇರಬೇಕು'."

ಅಧ್ಯಾಯ 2: ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮಿನ ಬಂಧಿಗಳು

ಮಾರನೇ ದಿನ ಸಂಜೆ. 'ಟೆಕ್-ನೋವಾ' ಸಂಸ್ಥೆಯ 35ನೇ ಮಹಡಿಯ 'ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮ್'. ಹೊರಗೆ ನಗರದ ಸಂಜೆಯ ದೃಶ್ಯ. ಒಳಗೆ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಮತ್ತು ಅವರ ಮುಖವಾಡಗಳು.

ರೋಹನ್ ಹೊಸ ಸಿ.ಇ.ಒ ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ ಕಂಪನಿಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಕಾಲನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಮಾಯಾ ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಮಾಜಿ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ನಿರ್ಲಿಪ್ತಳಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಮತ್ತು ಜೇಕಬ್ ಎಕ್ಸ್-ಮಿಲಿಟರಿ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಚೀಫ್ ಗೋಡೆಯ ಬಳಿ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ.

ಸರಿಯಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ಸೂರ್ಯ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ.

"ಕ್ಷಮಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಯಿತು" ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಲೇ 'ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮ್'ನ ಬಾಗಿಲನ್ನು 'ಲಾಕ್' ಮಾಡಿದ.

"ಏನಿದು ನಾನ್ಸೆನ್ಸ್? ಬಾಗಿಲು ಯಾಕೆ ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ?" ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ ಕೆರಳಿದ.

"ಭಯಪಡಬೇಡಿ ಮಿಸ್ಟರ್ ರೆಡ್ಡಿ" ಸೂರ್ಯ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ. "ಈ 'ಗಾಜಿನ ಮನೆ'ಯ ಮಾತು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬಾರದು. ಅಷ್ಟೇ."

ಅಧ್ಯಾಯ 3: ಡಿಜಿಟಲ್ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು

"ನಾವೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಸೇರಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಕುತೂಹಲವಿರಬಹುದು" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದ. "ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಸಾವು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಕೊಲೆ."

ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರೂ ಕೇಳಿಸುವಷ್ಟು ನಿಶ್ಯಬ್ದ.

"ಆದರೆ ಇದೊಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕೊಲೆ" ಸೂರ್ಯ ಮುಂದುವರೆಸಿದ. "ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಆಯುಧವಿಲ್ಲ ಯಾವುದೇ 'ಫಿಸಿಕಲ್ ಕಾಂಟ್ಯಾಕ್ಟ್' ಇಲ್ಲ. ಇದೊಂದು 'ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್' ಡಿಜಿಟಲ್ ಕೊಲೆ."

"ಏನು ಹರಟುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?" ರೋಹನ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದ.

"ನಾನು 'ಪೆಂಟ್ ಹೌಸ್'ನ 'ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಹೋಮ್ ಸಿಸ್ಟಮ್'ನ 'ಲಾಗ್'ಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದೆ" ಸೂರ್ಯ ಹೇಳಿದ. "ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಸಾಯುವ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಮುನ್ನ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ."

"ರಾತ್ರಿ 10:30ಕ್ಕೆ ಮನೆಯ 'ಹೀಟರ್' ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ 'ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಮ್'ಗೆ ಆನ್ ಆಗಿದೆ. 10:32ಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಿಟಕಿ ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲುಗಳು ಆಟೋಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಆಗಿ 'ಲಾಕ್' ಆಗಿವೆ. 10:35ಕ್ಕೆ 'ಸೌಂಡ್ ಸಿಸ್ಟಮ್'ನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕರ್ಕಶವಾದ 'ವೈಟ್ ನಾಯ್ಸ್' ಪ್ಲೇ ಆಗಲು ಶುರುವಾಗಿದೆ. 10:40ಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ದೀಪಗಳು 'ಆನ್ ಮತ್ತು ಆಫ್' ಆಗಲು ಆರಂಭಿಸಿವೆ. ಮತ್ತು 10:45ಕ್ಕೆ ಬಾಲ್ಕನಿಯ ಬಾಗಿಲು ಮಾತ್ರ 'ಅನ್ ಲಾಕ್' ಆಗಿದೆ."

ಸೂರ್ಯ ಎಲ್ಲರ ಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡಿದ. "ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಹೃದಯ ರೋಗಿಗೆ ಇಂತಹ ಒಂದು 'ಸೈಕಲಾಜಿಕಲ್ ಟಾರ್ಚರ್' ಕೊಟ್ಟರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಅವರಿಗೆ 'ಪ್ಯಾನಿಕ್ ಅಟ್ಯಾಕ್' ಆಗುತ್ತದೆ. ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲು ಒಂದೇ ದಾರಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ... ಬಾಲ್ಕನಿ."

"ಇದೊಂದು ಊಹೆ ಅಷ್ಟೇ" ಎಂದ ರೋಹನ್.

"ಹೌದು ಊಹೆ" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. "ಆದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ 'ಕಮಾಂಡ್'ಗಳನ್ನು 'ರಿಮೋಟ್' ಆಗಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು 'ಆಪರೇಟ್' ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತು ಆ 'ಕಮಾಂಡ್'ಗಳು ಬಂದ 'ಐ.ಪಿ ಅಡ್ರೆಸ್'ಅನ್ನು ನಾನು 'ಟ್ರೇಸ್' ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ."

ಅಧ್ಯಾಯ 4: ಗಾಜಿನ ಮೇಲಿನ ಬಿರುಕು

"ಆ 'ಐ.ಪಿ ಅಡ್ರೆಸ್' ಮಿಸ್ಟರ್ ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ ನಿಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನದು" ಸೂರ್ಯ ಮೊದಲ ಬಾಂಬ್ ಎಸೆದ.

"ವಾಟ್! ಇದು ಅಸಾಧ್ಯ! ನನ್ನನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಸುವ ಸಂಚು" ಆದಿತ್ಯ ಕೂಗಿದ. "ವಿಕ್ರಮ್ ಸತ್ತರೆ ಲಾಭ ನನಗಲ್ಲ ರೋಹನ್‌ಗೆ!"

"ನಿಜ" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. "ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮ್ ನಿಮ್ಮ ಕಂಪನಿಯ 'ಟೇಕ್ ಓವರ್' ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ನಿಮಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷವಿತ್ತು."

"ದ್ವೇಷವಿತ್ತು ಆದರೆ ನಾನು ಕೊಲೆಗಾರನಲ್ಲ!"

"ಹಾಗಾದರೆ ಆ ರಾತ್ರಿ 10:25ಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಫೋನಿನಿಂದ ಮಾಯಾ ಅವರ ನಂಬರಿಗೆ ಯಾಕೆ ಕರೆ ಹೋಗಿತ್ತು?" ಸೂರ್ಯ ಈಗ ಮಾಯಾ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ.

ಮಾಯಾ ನಡುಗಲಾರಂಭಿಸಿದಳು. "ಅದು... ಅದು ಸುಮ್ಮನೆ..."

"ಸುಮ್ಮನೇನಾ?" ಸೂರ್ಯ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ. "ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮುರಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನೀವು ಅವರನ್ನು 'ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಮೇಲ್' ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಅವರ ಕೆಲವು 'ಪರ್ಸನಲ್' ವಿಡಿಯೋಗಳು ಇದ್ದವು. ಅದನ್ನು ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ನೀವು 'ಡೀಲ್' ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ!"

ಮಾಯಾ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.

"ಮತ್ತು ಜೇಕಬ್" ಸೂರ್ಯ ಈಗ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಚೀಫ್ ಕಡೆ ನೋಡಿದ. "ನೀವು ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಪರಮ ಆಪ್ತ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗಳ ವಿದೇಶಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು 50 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಅಷ್ಟು ಹಣ?"

ಜೇಕಬ್ ಮುಖ ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡ. "ಅದು... ಸಾಲ..."

"ಇಲ್ಲ ಅದು ಲಂಚ" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. "ರೋಹನ್ ನಿಮಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಹಣ. 'ಪೆಂಟ್ ಹೌಸ್'ನ 'ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಲಾಗ್'ಗಳನ್ನು 'ಟ್ಯಾಂಪರ್' ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತನಿಖೆಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡಲು ಅವನು ನಿಮಗೆ ಹಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ."

ಅಧ್ಯಾಯ 5: ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪು

"ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರ ಕೈಗಳೂ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿವೆ" ಸೂರ್ಯ ನಕ್ಕ. "ಆದರೆ ಕೊಲೆಗಾರ ಒಬ್ಬನೇ."

ಅವನು ರೋಹನ್ ಬಳಿ ಹೋದ.

"ಎಲ್ಲರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ರಾತ್ರಿ 'ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಹೋಮ್ ಸಿಸ್ಟಮ್'ಅನ್ನು 'ಹ್ಯಾಕ್' ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ 'ಅಡ್ಮಿನ್ ಪಾಸ್ವರ್ಡ್' ಮತ್ತು 'ಟೆಕ್ನಿಕಲ್' ಜ್ಞಾನ ಇದ್ದಿದ್ದು ನಿಮಗೆ ಮಾತ್ರ ರೋಹನ್."

"ಪ್ರೂವ್ ಇಟ್" ರೋಹನ್ ತಣ್ಣಗೆ ಹೇಳಿದ.

"ಖಂಡಿತ" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಫೋನ್ ತೆಗೆದ. "ಆ ರಾತ್ರಿ ನೀವು 'ಹ್ಯಾಕ್' ಮಾಡಿದ 'ಐ.ಪಿ ಅಡ್ರೆಸ್'ಅನ್ನು 'ಮಾಸ್ಕ್' ಮಾಡಲು ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ ಅವರ ಆಫೀಸಿನ 'ವಿ.ಪಿ.ಎನ್'ಅನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ನೀವು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ."

"ಪ್ರತಿ 'ಹ್ಯಾಕ್'ನ ನಂತರ ಒಂದು 'ಬ್ಯಾಕಪ್ ಲಾಗ್' 'ಟೆಕ್-ನೋವಾ'ದ 'ಕ್ಲೌಡ್ ಸರ್ವರ್'ನಲ್ಲಿ 'ಸೇವ್' ಆಗುತ್ತದೆ. ಆ 'ಲಾಗ್'ಅನ್ನು 'ಡಿಲೀಟ್' ಮಾಡಲು 'ಸೂಪರ್ ಅಡ್ಮಿನ್' ಅಧಿಕಾರ ಬೇಕು. ಆ ಅಧಿಕಾರ ಇರುವುದು ಸಿ.ಇ.ಒ ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಅವರ ನಂತರ ಅವರ ಮಗಳು ಅನಿಕಾ ಸಿಂಗ್‌ಗೆ ಮಾತ್ರ."

ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಫೋನನ್ನು 'ಸ್ಪೀಕರ್'ಗೆ ಹಾಕಿದ. "ಅನಿಕಾ ನೀವು 'ಕ್ಲೌಡ್ ಸರ್ವರ್'ಅನ್ನು 'ಚೆಕ್' ಮಾಡಿದಿರಾ?"

"ಹೌದು ಸೂರ್ಯ" ಫೋನಿನ ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಅನಿಕಾಳ ದನಿ ಕೇಳಿಸಿತು. "ಒಂದು 'ಬ್ಯಾಕಪ್ ಲಾಗ್' ಇದೆ. ಅದು ರೋಹನ್ ಅವರ 'ಪರ್ಸನಲ್ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್'ನ 'ಐ.ಪಿ'ಯಿಂದ 'ಜನರೇಟ್' ಆಗಿದೆ."

ರೋಹನ್ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭಯ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅವನು ಎದ್ದು ಓಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಜೇಕಬ್ ಅವನ ದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡ ನಿಂತ.

ಜೇಕಬ್ ಗಡುಸಾಗಿ ಹೇಳಿದ. "ಲಂಚ ತಿಂದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಅವರ ಕೊಲೆಗಾರನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಾರೆ."

ರೋಹನ್ ಸೋತು ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದ. ಅವನ ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.

ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿತು. ಪೋಲೀಸರು ಒಳಗೆ ಬಂದರು. ರೋಹನ್ ಕೈಗೆ ಕೋಳ ಬಿದ್ದಾಗ, ಆದಿತ್ಯ ರೆಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಮಾಯಾ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು. ಅವರ ಮುಖವಾಡಗಳು ಕಳಚಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಈ ಕೊಲೆಯ ಕುಣಿಕೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದರು.

ಪೋಲೀಸರು ರೋಹನ್‌ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸೂರ್ಯ ಗಾಜಿನ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತ. ಹೊರಗೆ ನಗರವು ತನ್ನ ಎಂದಿನ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತ್ತು.

ಅನಿಕಾ ಸಿಂಗ್, ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡದೆ, ಲೈನ್ನಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳು. "ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು, ಸೂರ್ಯ. ನೀವು ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿದಿರಿ. ನನ್ನ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿದಿರಿ."

ಸೂರ್ಯ ಕಿಟಕಿಯ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಿದ. "ನ್ಯಾಯವೇ, ಮಿಸ್ ಸಿಂಗ್?" ಅವನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಾದವಿತ್ತು. "ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಕಟ್ಟಿದ ಈ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಈ 'ಗಾಜಿನ ಮನೆ'... ಇದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಹಡಿಯೂ ಯಾರದ್ದೋ ಒಬ್ಬರ ನಂಬಿಕೆ ದ್ರೋಹದ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಂತಿದೆ. ಇಂದು ರೋಹನ್ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ. ನಾಳೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬರಬಹುದು."

ಅನಿಕಾ ಮೌನವಾದಳು.

ಸೂರ್ಯ ಮುಂದುವರೆಸಿದ, "ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ, ವಿಕ್ರಮ್ ಸಿಂಗ್, ಈ ನಗರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಾಲ ಕೆಳಗಿದೆ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತೇನೋ. ಆದರೆ ಅವರು ಮರೆತ ಒಂದು ಸತ್ಯವಿದೆ, ಅನಿಕಾ."

"ಏನದು?"

ಸೂರ್ಯ ಹೊರಗಿನ ನಗರದ ದೀಪಗಳ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ. "ನಾವು ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತೇವೋ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಿದ್ದಾಗ ಆಗುವ ಸದ್ದು ಅಷ್ಟೇ ಜೋರಾಗಿರುತ್ತದೆ."

ಅವನು ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡ.

"ಈ 'ಗಾಜಿನ ಮನೆ'ಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬೆತ್ತಲಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮಿಸ್ ಸಿಂಗ್. ಆದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಧೈರ್ಯ ಯಾರಿಗಿದೆ?"

ಸೂರ್ಯ ಬೋರ್ಡ್ ರೂಮ್ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರ ನಡೆದ. ಅವನ ಹಿಂದೆ, ಆ ಭವ್ಯವಾದ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ, ಆದರೆ ಆತ್ಮವಿಲ್ಲದ ಗಾಜಿನ ಗೋಡೆಗಳು, ನಗರದ ಕೃತಕ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು.