ಸೂರ್ಯನ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ ಕಥೆ ೩

ಮೂಕ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿ

ಕೇಸ್ ಫೈಲ್: 003 ಕ್ಲೈಂಟ್: ಮೇಘನಾ ಆಚಾರ್ಯ. ವಿಷಯ: ಹಂಪಿಯ ಉತ್ಖನನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಡಾ. ಅವಿನಾಶ್ ಆಚಾರ್ಯ ಅವರ ನಿಗೂಢ ಕಣ್ಮರೆ. ಪೋಲೀಸ್ ವರದಿ: ವನ್ಯಜೀವಿ ದಾಳಿಯ ಶಂಕೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ನಂಬಿಕೆ: 'ಮೂಕ ದೇವರ' ಶಾಪ.

ಶಾಪಗಳು ಕಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಮನುಷ್ಯರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿರುವ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ದುರಾಸೆಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೋರಾಡಬೇಕಿರುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಅಪರಾಧಿಯ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲ; ಶತಮಾನಗಳ ಹಳೆಯ ಸುಳ್ಳು ಮತ್ತು ಸತ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಯುದ್ಧದ ವಿರುದ್ಧ.

ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ರಕ್ತದ ಕಲೆ

ಹಂಪಿಯ ಕಣ ಕಣದಲ್ಲೂ ಇತಿಹಾಸ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ದಿನ 'ಆರ್ಕಿಯಾಲಾಜಿಕಲ್ ಸರ್ವೇ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ'ದ (ASI) ಉತ್ಖನನ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಅನುಮಾನದ ವಾಸನೆ ಹರಡಿತ್ತು.

ಡಾ. ಅವಿನಾಶ್ ಆಚಾರ್ಯ---ಭಾರತದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಜೀವಂತ ಗ್ರಂಥಾಲಯ---ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ತಮ್ಮ ಟೆಂಟ್‌ನಿಂದ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದ್ದರು.

ಅವರ ಟೆಂಟ್ ಒಂದು ಅಪೂರ್ಣ ಕವಿತೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕಗಳು. ತಣ್ಣಗಾದ ಕಾಫಿ ಕಪ್ಪು. ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುರಾತನ ತಾಳೆಗರಿಯ ಅರ್ಧ ಹರಿದ ತುಣುಕು. ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳು.

ಸ್ಥಳೀಯ ಪೋಲೀಸರು ಕೈಚೆಲ್ಲಿದ್ದರು. "ಯಾರೋ ಪ್ರಾಣಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಬಹುದು ಸಾರ್" ಎಂದು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ಸಪ್ಪೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದ್ದರು.

ಆಗ ಆ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರವೇಶವಾಯಿತು.

ಅವನ ಜೀಪು ಬಂದು ನಿಂತಾಗ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅವನನ್ನೇ ನೋಡಿದರು. ಅವನ ಧೂಳು ಹಿಡಿದ ಜೀನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಲೆದರ್ ಜಾಕೆಟ್ ಆ 'ಅಕಾಡೆಮಿಕ್' ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಅನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

"ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸೂರ್ಯ. ನಾನು ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯ ಅವರ ಮಗಳು ಮೇಘನಾ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ASI ಅಧಿಕಾರಿ ಡಾ. ಇಳಾ ಶರ್ಮಾ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ.

ಇಳಾ ಶರ್ಮಾ ನಲವತ್ತರ ಆಸುಪಾಸಿನ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಮಹಿಳೆ. "This is a restricted archaeological site Mr. Surya. It's not a playground for private investigators. ಪೋಲೀಸರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ."

ಸೂರ್ಯ ಅವಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ನೇರವಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯರ ಟೆಂಟ್‌ನೊಳಗೆ ನಡೆದ.

"ಇತಿಹಾಸ ಎಂದರೆ ಸತ್ತವರ ಕಥೆಯಲ್ಲ ಮೇಡಂ. ಅದು ಬದುಕಿರುವವರು ಹೇಳುವ ಸುಳ್ಳು. ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಅವನು ಟೆಂಟ್‌ನ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಉತ್ತರಿಸಿದ.

ಅಧ್ಯಾಯ 2: ನಾಲ್ಕು ಮುಖವಾಡಗಳು

ಆ ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯ 'ಕ್ಯಾಂಪ್'ನ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿದ.

ಡಾ. ಕಾರ್ತಿಕ್: ಆಚಾರ್ಯರ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಸಹಾಯಕ. "ಗುರುಗಳು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ಅದರ ಒತ್ತಡ ತಡೆಯಲಾರದೆ ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಿರಬಹುದು" ಎಂದು ಅವನು ನಂಬಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟ.

"ವ್ಯಾಪಾರಿ" ವೆಂಕಟೇಶ್: 'ಆಂಟಿಕ್' ಡೀಲರ್. "ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಉತ್ಖನನದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ 'ಲೀಗಲ್' ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು. ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಗ್ರಾಹಕರು" ಎಂದು ಅವನು ನಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೇರೆಯೇ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವು.

ತಿಮ್ಮಪ್ಪ: ಸ್ಥಳೀಯ ಗ್ರಾಮದ ಹಿರಿಯ. "ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಆ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಕೆಣಕಬೇಡಿ ಅಂತ. ಆ ದೇವರು ತನ್ನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆಚಾರ್ಯರು ಎಲ್ಲೆಯ ಮೀರಿದ್ದರು" ಅವನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಎರಡೂ ಇತ್ತು.

ಎಲೆನಾ: ರಷ್ಯನ್ ಸಂಶೋಧಕಿ. "I was here only to study the metallurgy of Vijayanagara weapons. Dr. Acharya was helping me with some texts" ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದರೂ ಅವಳ ನೋಟ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿತ್ತು.

ಸೂರ್ಯ ಎಲ್ಲರ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ. ನಂತರ ಆ ಹರಿದ ತಾಳೆಗರಿಯ ತುಣುಕನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ.

"ಈ ತಾಳೆಗರಿಯಲ್ಲಿ '...ಬಯಲಾದರೆ ರಕ್ತ ಹರಿಯುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಳಿವು ಇದರಲ್ಲೇ ಅಡಗಿದೆ' ಎಂದು ಹಳೆಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದೆ" ಎಂದು ಸೂರ್ಯ ಹೇಳಿದ. "ಇದರ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗ ಎಲ್ಲಿದೆ ಡಾ. ಕಾರ್ತಿಕ್? ನಿಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿದ್ದರೆ?"

ಕಾರ್ತಿಕ್ ಬೆವರಿದ. "ನನಗೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ."

"ಹಾಗಾದರೆ" ಸೂರ್ಯ ವೆಂಕಟೇಶ್ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ. "ಒಂದು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ 'ಅಳಿವು-ಉಳಿವಿನ' ರಹಸ್ಯವಿರುವ ಈ ತಾಳೆಗರಿಗೆ 'ಕಪ್ಪು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ'ಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬೆಲೆ ಸಿಗಬಹುದು ವೆಂಕಟೇಶ್?"

ಅಧ್ಯಾಯ 3: ಅಪ್ಪನ ಡೈರಿ

ಆ ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಟೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಚರ್ಮದ ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಜೀರ್ಣವಾದ ಡೈರಿಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದ. ಅದರ ಪುಟಗಳು ಹಳದಿಯಾಗಿ ಅಂಚುಗಳು ಸವೆದು ಹೋಗಿದ್ದವು. ಅದು ಅವನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್ ಅವರ ಡೈರಿ.

20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವರು ಬರೆದ ಕೊನೆಯ ಪುಟವನ್ನು ಸೂರ್ಯ ತೆರೆದ.

"ಇಂದು ಡಾ. ಅವಿನಾಶ್ (ಆಚಾರ್ಯ) ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದ. ವಿಜಯನಗರದ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ 'ಕಲ್ಟ್' (ಪಂಥ) ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ. ಅವರು 'ಮೂಕ ದೇವರ' ವಿಗ್ರಹದ ಬಗ್ಗೆ ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ವಿಗ್ರಹ ಕೇವಲ ಕಲ್ಲಲ್ಲ ಅದೊಂದು 'ಕೀಲಿ' ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ವಿಗ್ರಹ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆಯ ಜಾಲ ನಾನು ಊಹಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಿದೆ. ಇದರ ಬೇರುಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದವರೆಗೂ ಇವೆ. ನಾಳೆ ಆಚಾರ್ಯ ನನಗೆ ಒಂದು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಸತ್ಯ ಬಯಲಾಗುವ ಸಮಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದೆ..."

ಇದೇ ರಘುವೀರ್ ಬರೆದ ಕೊನೆಯ ಬರಹ. ಮರುದಿನ ಅವರು 'ಅಪಘಾತ'ದಲ್ಲಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು.

ಸೂರ್ಯ ಡೈರಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು. ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯರ ಕಣ್ಮರೆ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆಯ ಸಾವು ಎರಡೂ ಒಂದೇ ದಾರದಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಿದ ಮಣಿಗಳಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿದವು. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕೇಸ್ ಅಲ್ಲ. ಇದು 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಸೇಡಿನ ಕಥೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 4: ಸುಳ್ಳುಗಳ ಉತ್ಖನನ

ಮಾರನೇ ದಿನ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಆಟವನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದ.

ಅವನು ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ "ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಆ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ಬಳಿ ಹೋದವರು ಯಾರೂ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀರ. ಆದರೆ 20 ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಿಂದ ಒಂದು ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಕದ್ದೊಯ್ಯಲಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ಪೋಲೀಸ್ ದಾಖಲೆ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಆಗ ನಿಮ್ಮ 'ದೇವರು' ಯಾಕೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದ.

ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ. "ಅದು... ಅದು..."

ನಂತರ ಅವನು ಎಲೆನಾಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ "ಮೇಡಂ ನೀವು 'ಆಯುಧ'ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದಿರಿ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಟೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ 'ವಿಜಯನಗರದ ಜಲ ನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ'ಯ ಬಗ್ಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಸಿಕ್ಕಿವೆ. ನೀವು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವುದು ಆಯುಧವನ್ನೋ ಅಥವಾ 'ನಿಧಿ'ಯನ್ನೋ?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ.

ಎಲೆನಾಳ ಮುಖ ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡಿತು.

ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮುಖವಾಡವನ್ನೂ ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. 'ಕ್ಯಾಂಪ್'ನಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಅಪನಂಬಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು. ಕಾರ್ತಿಕ್ ವೆಂಕಟೇಶ್ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಮಾಡಿದ. ವೆಂಕಟೇಶ್ ಎಲೆನಾಳ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ.

ಆ ಸಂಜೆ 'ಕ್ಯಾಂಪ್'ನ ಹೊರಗೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ 'ಯೂಟ್ಯೂಬರ್' ಗಿರಿ ತನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದೊಂದಿಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದ. "ಸಾರ್! ನಾನು ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ 'ಟೈಮ್-ಲ್ಯಾಪ್ಸ್' ವಿಡಿಯೋ ಶೂಟ್ ಮಾಡುವಾಗ ಏನೋ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಆಗಿದೆ ಸಾರ್!"

ಅಧ್ಯಾಯ 5: ಮೂಕ ದೇವರ ಮಾತು

ಗಿರಿಯ ಕ್ಯಾಮೆರಾದ 'ಟೈಮ್-ಲ್ಯಾಪ್ಸ್' ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಘಾತಕಾರಿ ದೃಶ್ಯ ಸೆರೆಯಾಗಿತ್ತು.

ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು 2 ಗಂಟೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯರ ಟೆಂಟ್‌ನಿಂದ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಹೊರಬಂದಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರು ಡಾ. ಕಾರ್ತಿಕ್. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಡಾ. ಇಳಾ ಶರ್ಮಾ ASI ಅಧಿಕಾರಿ!

ಸೂರ್ಯ ತಕ್ಷಣ ಇಳಾ ಶರ್ಮಾಳ ಟೆಂಟ್‌ನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದ.

"ಮೇಡಂ ಆ ರಾತ್ರಿ ನೀವು ಆಚಾರ್ಯರ ಟೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ?"

ಇಳಾ ಶರ್ಮಾ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸ್ತಬ್ಧಳಾದಳು. ನಂತರ ಅವಳ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಮುಖವಾಡ ಕಳಚಿ ಒಬ್ಬ ಅಸಹಾಯಕ ಮಹಿಳೆಯ ಮುಖ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿತು.

"ನಾನು... ನಾನು ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ" ಅವಳು ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು. "ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಅವರು ಆ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯನ್ನು ಸ್ಫೋಟಿಸಲು 'ಡೈನಮೈಟ್'ಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದರು!"

"ಸ್ಫೋಟಿಸಲು? ಯಾಕೆ?"

"ಯಾಕೆಂದರೆ 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಳುವಾದ ಆ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ವಿಗ್ರಹ ಒಂದು 'ಡಮ್ಮಿ' ಆಗಿತ್ತು. ನಿಜವಾದ ವಿಗ್ರಹ ಇನ್ನೂ ಆ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಇದೆ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಆ ವಿಗ್ರಹವು ವಿಜಯನಗರದ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ರಹಸ್ಯ ಹೊರಬಂದರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿ ಅದನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದರು."

"ಮತ್ತು ಕಾರ್ತಿಕ್?"

"ಅವನು ಆಚಾರ್ಯರ ಶಿಷ್ಯ. ಗುರುವಿನ ಹುಚ್ಚುತನವನ್ನು ತಡೆಯಲು ನನ್ನ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದ್ದ."

"ಹಾಗಾದರೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಎಲ್ಲಿ?"

"ನಮಗೂ ಅದೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ" ಇಳಾ ಹೇಳಿದಳು. "ನಾವು ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದೆವು. ಆದರೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೋಡುವಾಗ ಅವರು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದ್ದರು."

ಸೂರ್ಯನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಗಿರ ಗಿರ ತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿತ್ತೇ? ಅಥವಾ ಅವರು ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡ ಆಟದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರೆ?

ಅಧ್ಯಾಯ 6: ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯ ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟದ ಸತ್ಯ

ಸೂರ್ಯ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಆ ಪಾಳು ಬಿದ್ದ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕಡೆ ಓಡಿದ. "ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಆ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯ ರಹಸ್ಯ ದಾರಿ ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು. ಹಿರಿಯರಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೀಯ. ಅದು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸು!"

ಭಯದಿಂದಲೇ ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಬಾವಿಯ ಬಳಿ ಕರೆದೊಯ್ದ. ಅದರ ಒಳಗಿನ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ದ್ವಾರವಿತ್ತು.

ಒಳಗೆ ಕತ್ತಲು ಮತ್ತು ಬಾವಲಿಗಳ ವಾಸನೆ. ಅವರ ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೆಲಮಾಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು.

ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು.

ನೆಲದ ಮಧ್ಯೆ ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯ ಅವರ ನಿರ್ಜೀವ ದೇಹ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಅವರ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಠಾರಿ ಚುಚ್ಚಿತ್ತು.

ಸೂರ್ಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸ್ತಬ್ಧನಾದ. ಅವನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವನ ತಂದೆಯ ದೇಹ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಸುಳಿದು ಹೋಯಿತು.

ಆಚಾರ್ಯರ ದೇಹದ ಪಕ್ಕ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಹರಿದ ತುಣುಕು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಸೂರ್ಯ ಅದನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ.

"ಇದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ" ಎಂದು ಇಳಾ ಶರ್ಮಾ ಅವನ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಳು.

"ಇಲ್ಲ" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ.

ಅವನು ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕನ್ನು ಆಚಾರ್ಯರ ದೇಹದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಯಿಸಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ.

ಅವನು "ವ್ಯಾಪಾರಿ" ವೆಂಕಟೇಶ್. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಿಸ್ತೂಲ್ ಇತ್ತು.

ಸೂರ್ಯ ವೆಂಕಟೇಶ್‌ನ ನಾಡಿ ಹಿಡಿದು ನೋಡಿದ. "ಇನ್ನೂ ಜೀವ ಇದೆ."

ಅವನು ಮತ್ತು ಗಿರಿ ಸೇರಿ ವೆಂಕಟೇಶ್‌ನನ್ನು ಎತ್ತಿ 'ಕ್ಯಾಂಪ್'ಗೆ ತಂದರು. ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದ ವೆಂಕಟೇಶ್ ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿದ. ಅವನ ಕಾಲಿಗೆ ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್ ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು.

"ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಸಮಯ ಬಂತು ವೆಂಕಟೇಶ್" ಸೂರ್ಯ ತಣ್ಣಗೆ ಹೇಳಿದ. "ಆ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ನಡೆದದ್ದು ಏನು? ನಿನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಗುಂಡು ಹೇಗೆ ಬಿತ್ತು?"

ವೆಂಕಟೇಶ್ ಸೋತ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾರಂಭಿಸಿದ.

"ನಾನು ಆಚಾರ್ಯರ ಹಿಂದೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ. 'ಫಾರ್ಮುಲಾ' ಇರುವ ತಾಳೆಗರಿಯನ್ನು ಕೊಡುವಂತೆ ಪಿಸ್ತೂಲ್ ತೋರಿಸಿ ಬೆದರಿಸಿದೆ. ಆ ಮುದುಕ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಭಯಪಟ್ಟರು. ನಂತರ 'ಸರಿ ನಿನಗೆ ರಹಸ್ಯ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಬಾ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಮೂಲೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು."

"ಅವರು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕದ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿ 'ಇದೇ ಆ ರಹಸ್ಯ. ಓದಿಕೋ' ಎಂದರು. ನಾನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನನ್ನ ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಾಯಿಸಿ ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದೇ ಸಮಯ ನೋಡಿ ಆಚಾರ್ಯರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು. ಅವರ ಗುರಿ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪಿಸ್ತೂಲಿನ ಮೇಲಿತ್ತು."

ವೆಂಕಟೇಶ್ ಉಸಿರು ಎಳೆದುಕೊಂಡ. "ಅವರು ವಯಸ್ಸಾದವರಾಗಿದ್ದರೂ ಅವರ ಹಿಡಿತ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಹೋರಾಟ ಶುರುವಾಯಿತು. ನಾನು ಅವರನ್ನು ತಳ್ಳಿದೆ ಅವರು ನನ್ನ ಕೈ ಕಚ್ಚಿದರು. ಆ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪಿಸ್ತೂಲ್ 'ಫೈರ್' ಆಯಿತು!"

"ಆ ಗುಂಡು ಗೋಡೆಗೆ ಬಡಿದು 'ರಿಕೊಶೆಟ್' (ricochet) ಆಗಿ ನನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಬಡಿಯಿತು. ನೋವಿನಿಂದ ನಾನು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಪಿಸ್ತೂಲ್ ದೂರ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನಾನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪುವ ಮುನ್ನ ನೋಡಿದ ಕೊನೆಯ ದೃಶ್ಯ..."

ವೆಂಕಟೇಶ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ.

"...ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳುವ ರಭಸದಲ್ಲಿ ಡಾ. ಆಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ 'ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್' ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು. ಅವರು ನೇರವಾಗಿ ಗೋಡೆಗೆ ಒರಗಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಾಲದ 'ಕಠಾರಿ'ಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು. ಅದು ಅವರ ಎದೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ಅವರು ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚಲಿಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಳವಾದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು. ಆ ರಹಸ್ಯ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಿಯಾಯಿತು ಎಂಬ ಸಮಾಧಾನ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿತ್ತು."

ಸೂರ್ಯ ಮೌನವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ. ಈಗ ಕಥೆಯ ಚೂರುಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಲ್ಲ ಕೊಲೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ದುರಂತ ಹೋರಾಟದ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಅಂತ್ಯ.

ಅಧ್ಯಾಯ 7: ಎರಡು ಮುಖದ ಗುರು ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಾಲ

ಸೂರ್ಯ ಕಾರ್ತಿಕ್‌ನನ್ನು ಕರೆದು ಅವನ ಮುಂದೆ ವೆಂಕಟೇಶ್‌ನ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯ 'ಆಡಿಯೋ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್'ಅನ್ನು ಪ್ಲೇ ಮಾಡಿದ.

ತನ್ನ ಪಾತ್ರ ಬಯಲಾದ ಕೂಡಲೇ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ. "ನಾನು... ನಾನು ಕೇವಲ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಆಸೆಪಟ್ಟೆ. ನನ್ನ ಗುರುಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಯ 'ಕ್ರೆಡಿಟ್' ನನಗೂ ಸಿಗಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ..."

"ನಿನ್ನ ಅಸೂಯೆ ಇಂದು ನಿನ್ನ ಗುರುವಿನ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆಯಿತು" ಸೂರ್ಯ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದ.

ಪೋಲೀಸರು ಬಂದರು. ಅವರು ವೆಂಕಟೇಶ್ (ಕೊಲೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಅಕ್ರಮ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ) ಮತ್ತು ಕಾರ್ತಿಕ್ (ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು) ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಬಂಧಿಸಿದರು.

"ಕೇಸ್ ಮುಗಿಯಿತು ಸಾರ್" ಎಂದು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದರು.

"ಇಲ್ಲ" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ಗಂಭೀರವಾಗಿ. "ಕೇಸ್ ಈಗ ಶುರುವಾಗಿದೆ."

ಅವನು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್‌ಗೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಎಲೆನಾಳ ಟೆಂಟ್‌ನ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ.

"ವೆಂಕಟೇಶ್ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸ್ಥಳೀಯ 'ಗನ್'. ಅವನ ಹಿಂದೆ ಇರುವ 'ಬ್ರೈನ್' ಬೇರೆಯೇ ಇದೆ. ಆ ರಷ್ಯನ್ ಮಹಿಳೆ ಎಲೆನಾ 'ಆಯುಧ'ಗಳ ಸಂಶೋಧನೆ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಈ 'ಫಾರ್ಮುಲಾ'ವೇ. ಅವಳು ಒಂದು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ 'ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಗೂಢಚರ್ಯೆ'ಯ ಭಾಗ. ಅವಳ 'ವೀಸಾ' ಮತ್ತು 'ಫಂಡಿಂಗ್'ನ ಮೂಲವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ. ಆಗ ನಿಮಗೆ ಸಿಗುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ 'ಸ್ಮಗ್ಲರ್' ಅಲ್ಲ; ಒಂದು 'ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕಳ್ಳತನ'ದ ಜಾಲ."

ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ಆಘಾತದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಜೀಪಿನ ಕಡೆ ನಡೆದ.

"ಮತ್ತು ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್" ಎಂದು ಅವನು ನಿಂತು ಹೇಳಿದ. "20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್ ಅವರ 'ಅಪಘಾತ'ದ ಫೈಲ್ಅನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯಿರಿ. ಬಹುಶಃ ಆ ಕೇಸಿನ ಧೂಳಿನ ಕೆಳಗೆ ನಿಮಗೆ ಇಂದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬಹುದು."

ಮುಕ್ತಾಯ???

ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಟೆಂಟ್‌ನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ.

"ಅಪ್ಪ ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಧ ಬಿಟ್ಟ ಕಥೆಗೆ ಒಂದು ಅಂತ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಆರಂಭ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಆಚಾರ್ಯ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಕೊಟ್ಟು ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದರು. ಅವರ ಸಾವು ಒಂದು 'ವೀರ ಮರಣ'ವಲ್ಲ; ಅದೊಂದು ದುರಂತ ಹೋರಾಟ. ಆದರೆ ಅವರ ತ್ಯಾಗ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ನಿಮ್ಮ ಸಾವಿನ ಹಿಂದಿರುವ ದೊಡ್ಡ 'ತಿಮಿಂಗಿಲ'ಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೊರಗೆ ಇವೆ. ಅವರ ನೆರಳು ಈ ಕೇಸಿನ ಮೇಲೂ ಬಿದ್ದಿದೆ.

ನನ್ನ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಈ 'ಮೂಕ ದೇವರ' ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಉತ್ತರಗಳಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಹೊಸ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.

ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಡೆಗೆ. 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಕೇಸನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಕಿದ ಆ ನಿವೃತ್ತ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಕಡೆಗೆ..."

ಅವನು ಡೈರಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಹಂಪಿಯ ಪಾಳು ಬಿದ್ದ ಗೋಪುರಗಳು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳುಗಳ ಮೂಕ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು.