ಕೊನೆಯ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆ

ಕೇಸ್ ಫೈಲ್: 004 ವಿಷಯ: 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ 'ಆಕಸ್ಮಿಕ' ಎಂದು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲಾದ ನನ್ನ ತಂದೆ ಪತ್ರಕರ್ತ ರಘುವೀರ್ ಅವರ ಸಾವಿನ ರಹಸ್ಯ. ಮೂಲ : ನಿವೃತ್ತ ಡಿಸಿಪಿ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್. ಸವಾಲು: ಅವರ ಮಾತು ನಿಂತಿದೆ. ಅವರ ಉಸಿರು ನಿಲ್ಲುವ ಮುನ್ನ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಓದಬೇಕು.

ಸತ್ಯ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾತು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮೌನವಾಗಿ ನರಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಮೌನವನ್ನು ಭೇದಿಸುವುದೇ ನನ್ನ ಈ ಪಯಣದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ತನಿಖೆಯಲ್ಲ. ಇದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ನಾನು ಸಲ್ಲಿಸುವ 'ತರ್ಪಣ'.

ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಮೌನದ ಗೋಡೆಯನ್ನು ತಟ್ಟಿದಾಗ

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜಯನಗರದ ಆ ಹಳೆಯ ಮನೆಯ ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ 'ಡೆಟಾಲ್' ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ವಾಸನೆ ಬೆರೆತು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ವಿಷಣ್ಣತೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು.

ಕೋಣೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಿವೃತ್ತ ಡಿಸಿಪಿ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಜೀವಂತ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದರು.

ಕವಿತಾ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹುಡುಕಿದ್ದು ಒಂದು ಪವಾಡವೇ ಸರಿ. ಅವಳು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದು "ಮೂಕ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿ"ಯ ಕೇಸಿನ ನಂತರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಲೇಖನದಿಂದ. ಅವಳು ಹಳೆಯ ಪತ್ರಕರ್ತರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ಸೂರ್ಯನ 'ಎನ್‌ಕ್ರಿಪ್ಟೆಡ್' ಬ್ಲಾಗ್ ವಿಳಾಸವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು. "ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಕೇಸಿನ ಫೈಲ್ ನಂಬರ್ 786. ಅದಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪನ ಸಾವಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿದೆ" ಎಂಬ ಅವಳ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅವಳ ಬಳಿ ಸೆಳೆದಿತ್ತು.

"ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಒಂದು 'ಸರ್ಕಸ್ ಪ್ರಾಣಿ'ಯಲ್ಲ ಮಿಸ್ಟರ್ ಸೂರ್ಯ. ನೀವು ದಿನಾ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಅವರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಲು" ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಮಗ ರವಿ ಪ್ರಸಾದ್ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೇಳಿದ.

ಸೂರ್ಯ ರವಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಕಡೆ ಬಗ್ಗಿದ. "ನಾನು ಯಾಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತು ಸಾರ್. 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ 'ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಮಿಲ್' ಬೆಂಕಿ ಪ್ರಕರಣ. ನನ್ನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್..."

ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗಲವಾದವು. ಅವರ ಗಂಟಲಿನಿಂದ ಒಂದು ಅಸ್ಪಷ್ಟ ನರಳಾಟ ಹೊರಬಂತು.

ಅಧ್ಯಾಯ 2: ಗತಕಾಲದ ಗಾಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಹಗೆ

ಸೂರ್ಯ "ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಎಲ್ಲಾ 'ಲೆಡ್ಜರ್'ಗಳು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್ ಅವರು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಕೆಲವು 'ದಾಖಲೆ'ಗಳು ನಾಶವಾದವು" ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಜೋರಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.

ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿತು. ಒಳಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಈಗಿನ ಎಸಿಪಿ ದೇವರಾಜ್.

"ಶಂಕರ್‌ಗೆ ಹೇಗಿದೆ ರವಿ?" ಎಂದು ದೇವರಾಜ್ ನಯವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸಂಶಯದಿಂದ ನೋಡಿದ. "ಇವನ್ಯಾರು? ಇವನಿಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ?"

"ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸೂರ್ಯ" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ ನೇರವಾಗಿ ನಿಂತು. "20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಡಿಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿದ ಒಂದು 'ತಪ್ಪಿ'ಗೆ 'ಸರಿ'ಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ."

ದೇವರಾಜ್ ಮುಖ ಕೆಂಪಾಯಿತು. "ಯಾವ ತಪ್ಪು? ಆ ಕೇಸ್ ಎಂದೋ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿದೆ. ಶಂಕರ್ ಈಗ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವನನ್ನು ಅವನ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡು."

"ಹೌದೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಶಂಕರ್ ಸಾರ್ ಅವರ ಹಳೆಯ 'ಕೇಸ್ ಡೈರಿ'ಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? 'ಡಿಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಆರ್ಕೈವ್'ನಿಂದ ಅವು 'ಕಾಣೆಯಾಗಿವೆ' ಎಂದು ಮಾಹಿತಿ ಬಂದಿದೆ" ಸೂರ್ಯ ಹೊಸ ದಾಳ ಉರುಳಿಸಿದ.

ದೇವರಾಜ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಡಬಡಾಯಿಸಿದ. "ಅದು... ಅದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ."

ಅವನು ಏನನ್ನೋ ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಖಚಿತವಾಯಿತು.

ಅಧ್ಯಾಯ 3: ಬೆರಳು ತೋರಿದ ಸತ್ಯ

"ಡೈರಿ... ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಡೈರಿಯೇ?" ಸೂರ್ಯನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಆಘಾತವಿತ್ತು.

ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ 'ಹೌದು' ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು.

"ಅದನ್ನು ಯಾಕೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿರಿ ಸಾರ್? ಯಾರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು?"

ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವ ಮುನ್ನವೇ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಉಸಿರಾಟ ಏರುಪೇರಾಯಿತು. 'ಮಾನಿಟರ್' ಅಪಾಯದ ಸದ್ದು ಮಾಡಿತು.

"ಸಾಕು! ಹೊರಡಿ ಇಲ್ಲಿಂದ!" ರವಿ ಅವರನ್ನು ಹೊರಗೆ ತಳ್ಳಿದ.

ಅಧ್ಯಾಯ 4: ಡೈರಿಯೊಳಗಿನ ಕೀಲಿ

ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಕವಿತಾ ಪಾಳು ಬಿದ್ದ 'ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಮಿಲ್'ನ ಒಳಗೆ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಗುರುತಿಸಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೆಲವನ್ನು ಅಗೆದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಒಂದು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದ ಹಳೆಯ ಡೈರಿ.

ಅದು ಅವನ ತಂದೆಯ ಕೈಬರಹ.

ಸೂರ್ಯ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ತೆರೆದ. ಡೈರಿಯ ಕೊನೆಯ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ 'ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಮಿಲ್'ನ ಅಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ನೇರವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿರಲಿಲ್ಲ.

"ಇಷ್ಟೇನಾ? ಇದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ" ಕವಿತಾ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದಳು.

"ತಡಿ" ಎಂದ ಸೂರ್ಯ. ಡೈರಿಯ ಕೊನೆಯ ಪುಟದ ಕೆಳಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುರುತನ್ನು ಅವನು ಗಮನಿಸಿದ. ಅದೊಂದು 'ಲಾಕರ್ ಕೀ'ಯ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅದರ ಪಕ್ಕ ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆ. "372".

"ಇದು ಕೇವಲ ಡೈರಿಯಲ್ಲ ಕವಿತಾ. ಇದೊಂದು 'ನಕ್ಷೆ'" ಸೂರ್ಯನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊಳೆದವು.

ಅಧ್ಯಾಯ 5: ಲಾಕರ್ ನಂಬರ್ 372

ಒಂದು ವಾರದ ಹುಡುಕಾಟದ ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಆ 'ಲಾಕರ್' ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ನಗರದ ಒಂದು ಹಳೆಯ 'ಬ್ಯಾಂಕ್'ನಲ್ಲಿ. ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅದನ್ನು ಒಂದು ಬೇನಾಮಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು.

'ಲಾಕರ್' ತೆರೆದಾಗ ಒಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಎರಡೇ ವಸ್ತುಗಳು.

1. ಒಂದು 'ಮೈಕ್ರೋ-ಕ್ಯಾಸೆಟ್'.
2. ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತಮ್ಮ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಒಂದು ಪತ್ರ.

ಆ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವಿತ್ತು.

"ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ನೇಹಿತ ರಘು ಕ್ಷಮಿಸು. ನಿನ್ನ ಡೈರಿ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಿ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ ವಿರುದ್ಧ ನೀನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಪಾಟೀಲರ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಬೆದರಿಕೆಗೆ ಮಣಿದು ನಾನು ನಿನ್ನ ಡೈರಿಯನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬ ನಿರಪರಾಧಿಯನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟೆ. ಈ 'ಮೈಕ್ರೋ-ಕ್ಯಾಸೆಟ್'ನಲ್ಲಿ ಪಾಟೀಲರು ನನಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ ಸಂಭಾಷಣೆ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಆಗಿದೆ. ಎಂದಾದರೂ ಒಂದು ದಿನ ಈ ಸತ್ಯ ಹೊರಬರಲಿ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಆಸೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಹೇಡಿತನವನ್ನು ಮನ್ನಿಸು."

ಅಧ್ಯಾಯ 6: ಸಾರ್ವಜನಿಕ ತೀರ್ಪು

ಸೂರ್ಯ ಆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪೋಲೀಸರ ಬಳಿ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ ಪ್ರಭಾವ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.

ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತ ಈಗ 'ದ ಟ್ರಿಬ್ಯೂನ್' ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕರಾದ ರಾಮನಾಥನ್ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ.

"ರಘು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಗಿಸುವ ಸಮಯ ಬಂತು ರಾಮ್" ಸೂರ್ಯ ಅವರ ಕೈಗೆ ಆ 'ಮೈಕ್ರೋ-ಕ್ಯಾಸೆಟ್'ಅನ್ನು ಇಟ್ಟ.

ಮರುದಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಭೂಕಂಪವಾಯಿತು.

"ಮಂತ್ರಿ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲರ 20 ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಹಗರಣ ಬಯಲು! - 'ದ ಟ್ರಿಬ್ಯೂನ್' ವಿಶೇಷ ವರದಿ"

ಆ 'ಕ್ಯಾಸೆಟ್'ನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಟಿ.ವಿ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಯಿತು. ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಬರೆದ ಪತ್ರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ರಾಮಣ್ಣ ನಿರಪರಾಧಿ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.

ಅಧ್ಯಾಯ 7: ಹೊಸ ಯುದ್ಧದ ಆರಂಭ

ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಫೋಟೋ ಇತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ತಂದೆ ರಘುವೀರ್ ಯುವ ರಾಜಕಾರಣಿ ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ಮತ್ತು ಯುವ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಶಂಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು.

ಸ್ನೇಹ ದ್ರೋಹ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ಎಲ್ಲವೂ ಆ ಒಂದೇ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ಸೆರೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಅಭಯ್ ಪಾಟೀಲ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ್ದರು ಆದರೆ ಬಂಧನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ರಾಜಕೀಯ ಬೇರುಗಳು ಆಳವಾಗಿದ್ದವು.

ಸೂರ್ಯ ಫೋಟೋವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ.

"ರಾಮಣ್ಣನ ನ್ಯಾಯದ ಹೋರಾಟ ಮುಗಿಯಿತು ಅಪ್ಪ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸಾವಿನ ಹಿಂದಿನ ನಿಜವಾದ 'ತಿಮಿಂಗಿಲ'ವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಯುದ್ಧ ಈಗ ಶುರುವಾಗಿದೆ."

ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷವಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಒಂದು ತಣ್ಣನೆಯ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪವಿತ್ತು.

20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಂತ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮುಗಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಿತ್ತು.

(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...)